Coccygodynia
Coccygodynia to zespół
bólowy występujący w okolicy kości guzicznej.
Bóle mają charakter przewlekły, występują w pozycji stojącej
a przede wszystkim pozycji siedzącej. Występuje duża tkliwość
palpacyjna, rzadziej ból promieniujący. Mechanizm
najczęstszy powstawania coccygodyni to upadek na kość guziczną z
wysokości, powodując uszkodzenie więzadeł krzyżowo-guzicznych i
patologią ruchomości kości szczególnie w pozycji siedzącej.
W ponad 75% wszystkich przypadków coccygodynii pacjentami są
kobiety, najczęściej w wieku pomiędzy 20-45 rokiem życia. Objawy mogą
być również wynikiem pourazowego uszkodzenia kości ogonowej
po urazie porodowym.
Samoistna coccygodynia bywa uważana za chorobę psychosomatyczną, jako efekt zwiększonego napięcia w obrębie miednicy, często występuje u pacjentów z depresją. U wielu chorych stwierdza się nadmierna ruchomość kości ogonowej lub przeciwnie zablokowanie ruchomości, zwichnięcie lub nadmierny rozwój jej tkanki chrzęstno-kostnej.
Czynnikami usposabiającymi do tych zmian jest siedzący tryb życia, przewlekły stres, zwiększone napięcie mięśni dna miednicy, ciąża, porody. Leczenie coccygodynii czynnościowej jak przy zespole dźwigaczy odbytu. W przypadku złamań kości ogonowej tylko operacyjne.
Gdy nie istnieją przeciwwskazania
można również stosować:
1. Terapię punktów spustowych,
2. Bezpośrednią mobilizację kości ogonowej – per rectum
3. Fizjoterapię
4. Ćwiczenia, masaże kości ogonowej i mięśni miednicy
5. Kąpiele jodowo-solankowe
6. Stosowanie środków zmiękczających stolec
7. Mobilizację przepony miednicznej,
8. Ćwiczenia
wyrównujące napięcie mięśni dna miednicy.
Napadowy ból odbytu charakteryzuje się epizodami nagłego
ostrego bólu w okolicy odbytu, trwającego od kilku sekund do
kilku minut, częściej pojawiającymi się w nocy. Ulgę w bólu
przynosi często zgięcie kończyn w stawach biodrowych. Epizody
powtarzają się w nierównych odstępach czasowych, przerwy
pomiędzy atakami mogą wynosić od kilku godzin do kilku miesięcy.
Pacjenci zazwyczaj nie mają zaburzeń czynnościowych jelit, chociaż
istnieje grupa chorych, u których występują zaparcia.
Zespół dotyczy 8-14% populacji i częściej występuje u
mężczyzn, zgłasza we wczesnej młodości i ustępuje samoistnie w średnim
wieku. Etiologia zespołu pozostaje nieznana. Czynnikiem usposabiającym
do wystąpienia bólu jest stres. Leczenie napadowych
bólów odbytu jest z reguły zachowawcze.
W przypadkach nieskutecznego leczenia zachowawczego – lecznie operacyjne – resekcja k.guzicznej.