Połączenie klatkowo-piersiowe jest istotnym elementem łańcucha ruchowego kończyny górnej. Nie jest ono stawem samym w sobie, ale ślizg zachodzący między łopatką, a klatką piersiową stanowi istotną składową całego zakresu ruchu kończyny. Podczas ruchu uniesienia ramienia do góry, to tutaj zachodzi połowa ruchu. Dodatkowo odpowiednia sprawność tego połączenia stanowi podstawę dla sprawności funkcjonalnej dalszych części kończyny górnej (staw ramienno-łopatkowy, staw łokciowy, ręka).
   
    Łopatka z tułowiem połączona jest zespołem mięśni, które wyściełają zarówno powierzchnię klatki piersiowej, jak i wewnętrznej strony łopatki. Mięśnie tej okolicy spełniają dwie funkcje. Pierwszą z nich jest funkcja stabilizacyjna, czyli utrzymanie łopatki w odpowiednim ustawieniu i dociśnięcie jej, „przyklejenie” do klatki. To stwarza odpowiednie warunki dla dalszych stawów do precyzyjnej pracy. Drugą funkcją jest funkcja ruchowa. Ta funkcja ma na celu przemieszczanie łopatki względem tułowia w celu wykonania odpowiedniej czynności. Podział ten jest czysto umowny, ponieważ w rzeczywistości obydwie funkcje przenikają się, płynnie przechodzą jedna w drugą. Ale najważniejsze jest to, że pozostają względem siebie w równowadze. Zaburzenie którejkolwiek ze składowych będzie wprowadzać problem funkcjonalny. Taka sytuacja zwykle zauważana jest przez pacjentów dopiero wtedy, gdy pojawi się ból.Jak dochodzi do zaburzenia równowagi mięśniowej połączenia łopatkowo-klatkowego?
Mechanizmów jest wiele. Przykłady są podane poniżej.

1. Ból w okolicy obręczy kończyny górnej i stawu ramienno-łopatkowego – w wyniku urazu lub innej dolegliwości, w przebiegu której mamy do czynienia z dolegliwościami bólowymi dochodzi do zahamowania części funkcji mięśniowej i wzrostu napięcia obronnego (w celu uniknięcia prowokacji dolegliwości).
   

2. Unieruchomienie – po urazach często leczenie polega na unieruchomieniu kończyny w odpowiednim ułożeniu, po pewnym czasie dochodzi do adaptacji mięśniowej w tej pozycji, co ma wpływ na zmianę wzorca ruchowego całego połączenia.
   

3. Przeciążenia zawodowe, sportowe – powtarzane czynności jak rzuty, czy nawet używanie myszki komputerowej przez wiele godzin dziennie, może doprowadzić do asymetrii mięśniowej (strona prawa i lewa), lub wprowadzić nadmierne napięcia (zmęczenie) pewnych grup mięśniowych.
   

4. Wady postawy – nieprawidłowe ustawienie kręgosłupa automatycznie przemieszcza łopatki, powodując zmianę toru ich pracy, co również odbija się na funkcji połączenia klatkowo-piersiowego.

    Sama dyskinezja (zaburzenie ruchu) nie powoduje od razu dolegliwości bólowych. Ale z czasem w różnych mechanizmach może doprowadzać do niestabilności (jednego z jej typów) w obrębie stawu ramienno-łopatkowego (zwłaszcza u sportowców lub osób pracujących fizycznie), jak również do konfliktu podbarkowego. Obydwie te patologie manifestują się między innymi bólem i w takiej fazie najczęściej są spotykane w klinice (motyw konsultacji). Ale zanim się rozwiną, istnieje kilka objawów świadczących o obecności dyskinezji. Wcześniejsze ich wyłapanie jest elementem profilaktyki powstawania wyżej wspomnianych patologii. Dlatego też podczas badania klinicznego należy szczególną uwagę zwrócić na dokładną analizę ruchu całej obręczy z akcentem na połączenie klatkowo-piersiowe.