This is the company logo Skip to Navigation |  Skip to Content

Loading Flash movie...

Łękotki - Anatomia

Łąkotki są strukturami włóknisto-chrzęstnymi pełniącymi wiele istotnych funkcji w kolanie. W przeszłości ich rola była często niedoceniane przez lekarzy, dziś wiemy, że są niezwykle ważne dla prawidłowego funkcjonowania stawu kolanowego. Biorą one udział w przenoszeniu obciążenia, absorpcji wstrząsów, ale co najważniejsze zwiększają tzw. kongruentność stawu, czyli przyleganie powierzchni stawowych. Dzięki nim staw jest stabilny. Co więcej wpływają one na czucie proprioceptywne, odżywienie stawu a także ograniczają nadmierne zgięcie i wyprost w kolanie. Brak łąkotki doprowadza do niestabilności oraz może prowadzić do wcześniejszych zmian zwyrodnieniowych stawu kolanowego.


Anatomia


W każdym stawie kolanowym, w obrębie torebki stawowej położone są dwie łąkotki: boczna i przyśrodkowa. Są one silnie związane z kością piszczelową. Ich kształt przypomina literę „C” ze względu na to, że zewnętrzna część jest grubsza niż wewnętrzna. Łąkotki są strukturami o układzie skośnym, który w 70% składa się z wody. Posiadają bezpośrednie połączenie z więzadłami krzyżowymi kolana. Co więcej, więzadło poboczne przyśrodkowe ma połączenie z łąkotką przyśrodkową. Dodatkowo łąkotki posiadają swoje własne więzadła łąkotkowo-udowe podążające do kości udowej a także więzadło poprzeczne pomiędzy nimi.



Jednym z ważniejszych elementów łąkotki, a równocześnie najczęściej uszkadzanym, jest jej róg tylny. Zawiera on dużą liczbę mechanoreceptorów odpowiadających za czucie głębokie stawu. Najczęściej do uszkodzenia rogu tylnego dochodzi u pacjentów z niestabilnością stawu kolanowego.

W kontekście uszkodzeń i procesu gojenia łąkotek niezwykle ważne wydaje się ich ukrwienie. Do 1 roku życia łąkotka jest w całości ukrwiona. Gdy dziecko zaczyna chodzić i obciążać kolano dochodzi do redukcje ukrwienia w części wewnętrznej łąkotki, która już do końca życia pozostaje nieukrwiona a jej odżywianie odbywa się na zasadzie dyfuzji. W wieku 50 lat ukrwione pozostaje już tylko 10-30% zewnętrznej części łąkotki.




Wyróżnia się 3 strefy unaczynienia:
- czerwono-czerwona - unaczyniona (położona najbliżej torebki stawu)

- czerwono-biała - przejściowa

- biała-nieunaczyniona, położona najbardziej wewnętrznie