Metoda Ackermanna
Metoda Ackermanna jest ukierunkowanym systemem terapii,
którą wyróżnia szczegółowa diagnostyka
pacjenta oraz precyzyjna technika leczenia manualnego.
Instytut w Sztokholmie rozwija tą metodę w oparciu o
najnowsze postępy medycyny z dziedziny ortopedii, neurologii i
rehabilitacji medycznej. Metoda Ackermanna jest metodą precyzyjną, o
szczegółowej diagnostyce. Postępowanie terapeutyczne i jego
skutki są ściśle przewidziane przed zabiegiem, co daje to gwarancje
jakości i rzetelności wykonywanych zabiegów.
Terapeutę tej metody cechuje
perfekcyjna znajomość anatomii, fizjologii, diagnostyki obrazowej i
diagnostyki palpacyjno-porównawczej oraz technik trakcji,
mobilizacji, oscylacji i manipulacji wg. Ackermanna.
Często Metoda Ackermanna stosowana jest
w dolegliwościach, wobec których leczenie farmakologiczne
nie przynosi skutku.
Funkcjonalne
powstawanie dolegliwości kręgosłupa
W wyniku przeciążeń,
upadków, uderzeń lub niewłaściwego obciążania jedna z kości
biodrowych może zmienić swoje położenie względem kości krzyżowej. W
następstwie cała miednica ulega stopniowej dystrofii z pozornym
skróceniem jednej z kończyn. Mimo, że osoba stoi na
równym podłożu i obie nogi są równomierne
obciążone, to jedna głowa kości udowej może znajdować się niżej.
Początkowo nie odczuwa się żadnych dolegliwości. Dopiero, gdy tworzą
się wtórne zmiany kompensacyjne mogą rozpocząć się (często
lekceważone) pierwsze symptomy bólowe.
Jeżeli jakieś zaburzenie nie będzie leczone, wówczas
kręgosłup będzie reagował dalej, gdzie odcinek lędźwiowy dopasowuje się
do skrzywionej miednicy poprzez skoliozę, na ogół
zwróconą wypukłością w stronę "dłuższej nogi". Po tej
stronie napinają się torebki stawowe, pojawiają się napięcia mięśni i
więzadeł, dochodzi do" wypychania się" krążka międzykręgowego, Tam
gdzie wypukłość jest największa, powstają zaburzenia wewnątrz i
wokół kanału kręgowego.
Pojawiające się w następstwie bóle kręgosłupa występują w
około 80% wypadków po stronie "dłuższej nogi". W dotkniętym
przemieszczeniami segmencie ruchowym stopniowo pojawiają się
uwarunkowane wegetatywnie zmiany, takie jak zaburzenia krążenia i
zaburzenia tkankowe. Wtedy wystarczy tylko małe podrażnienie, by został
przekroczony próg bólu, a ukryta blokada dała o
sobie znać.
Nieprawidłowe położenie poszczególnych części
szkieletu względem siebie może prowadzić do stanów
patologicznych. Prawidłowa pozycja miednicy jest warunkiem
niezakłóconego przebiegu funkcji biologicznych w ciele
człowieka. Ponieważ ukośnie ustawiona miednica powoduje wadliwe
ułożenie całego kręgosłupa, aż do podstawy czaszki. Możemy stwierdzić,
iż leczenie odcinka szyjnego kręgosłupa niejednokrotnie dopiero wtedy
przynosi spodziewane efekty, gdy najpierw przywróci się
prawidłową pozycje miednicy.
Leczenie
metodą Ackermanna
Większość dolegliwości,
których przyczyna tkwi w zaburzeniach narządów
ruchu, szczególnie kręgosłupa, są dolegliwości typu
odwracalnego. Oznacza to, że można je wyleczyć.
Metoda Ackermanna jest holistyczną
koncepcją terapii, według której na dolegliwości powstałe w
narządach ruchu organizm ludzki zawsze reaguje jako całość. Pierwotna
przyczyna wymusza kompensacje w innych segmentach.
Przy stawianiu diagnozy przez terapeutę często nieodzowne
jest przeprowadzenie badania radiologicznego. Informuje ono o statyce
ciała pacjenta oraz o przeciwwskazaniach do przeprowadzenia
terapii.
Terapeuta po dokładnym wywiadzie, obserwacji i analizie dolegliwości
określa indywidualny obraz tego, jak doszło do powstania przemieszczeń.
Palpacja miednicy i pomiar długości kończyn pozwalają zazwyczaj bardzo
dobrze określić pozycję stawów krzyżowo-biodrowych i
położenie kości krzyżowej w stosunku do piątego kręgu lędźwiowego.
Specjalistyczne techniki diagnostyki palacyjno-porównawczej
dokładnie określają miejsce, stopień i rodzaj zablokowania
poszczególnych segmentów kręgosłupa i
stawów obwodowych.
Dużą rolę w tej terapii odgrywa tzw. "fenomen sekundowy",
który precyzyjnie określa, czy mamy do czynienia z problemem
funkcjonalnym czy strukturalnym. Ta informacja ma ogromne znaczenie w
dalszych postępowaniu terapeutycznym.
Sama terapia jest bardzo precyzyjna. Metoda ta pozwala na
działanie w miejscu przyczyny schorzenia, dlatego zostaje odblokowany
tylko i wyłącznie ten segment, który powodował
bóle i dolegliwości pacjenta. Tak więc przy zastosowaniu
metody Ackermanna w ciągu jednego lub kilku zabiegów można
usunąć lub znacznie złagodzić ból.
By terapia miała odniosła sukces ważna jest również
współpraca pacjenta z terapeutą. Pacjent musi ściśle
wykonywać zadania powierzone dotyczące postępowania po zabiegu oraz w
czasie zwykłych czynności dnia codziennego.
Terapeuta w swojej codziennej pracy spotyka się z takimi objawami jak
ból, ograniczenia zakresu ruchu oraz wynikające z nich
zmiany zwyrodnieniowe, które mogą prowadzić do
symptomów chorobowych w narządach wewnętrznych danego
segmentu.
Zdarzają się również sytuacje odwrotne, gdy w drodze odruchu - napięcia i bóle w okolicach kręgosłupa są sygnałem zaburzeń w organach wewnętrznych. Dlatego zabiegi terapeutyczne kręgosłupa przynoszą dobre efekty przy różnego rodzaju zaburzeniach w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych połączonych z dolegliwościami kręgosłupa.
