Miednica tworzy pierścień kostny zbudowany z połączonych ze sobą dwóch kości biodrowych, kości krzyżowej i guzicznej.

Kości biodrowe od przodu połączone są ze sobą spojeniem łonowym, które zamyka cały pierścień kostny miednicy. Kresa graniczna jest granicą podziału miednicy na jej górną część, czyli miednicę większą oraz dolną - miednicę mniejszą.

 

    Wiele teorii wskazuje miednicę jako podstawę w stabilności funkcjonalnej narządu ruchu. To dzięki jej symetrii, na którą składa się optymalne ułożenie stawów krzyżowo-biodrowych oraz spojenia łonowego. Do zmian symetrii miednicy dochodzi pod wpływem czynników wrodzonych i/lub nabytych. Jedną z nabytych przyczyn asymetrii miednicy może być dyskopatia przepuklinowa lędźwiowego odcinka kręgosłupa. 
    Asymetryczne ustawienie miednicy wykazuje współzależność z dyskopatią lędźwiowego odcinka kręgosłupa i nasileniem zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych stawów krzyżowo-biodrowych.

 

    Asymetria miednicy jest jednym z objawów zaburzeń biomechaniki kręgosłupa, który może mieć wpływ na nieprawidłowe obciążenie stawów biodrowych i funkcję chodu. Potwierdziły to badania radiologiczne przeprowadzone przez dr Roberta Gasika, dr Tadeusza Styczyńskiego Klinice i Poliklinice Spondylo-Neurochirurgii i Neurologii Instytutu Reumatologii.
    Stwierdzono, iż przyczyną asymetrii miednicy są zaburzenia rozwojowe, predysponujące do przeciążeń na osi kręgosłup-miednica i w tym mechanizmie wpływające na wczesną degenerację kręgosłupa, szczególnie na dyskopatię.
    Określono również, iż główną rolę może odgrywać związany z dyskopatią jednostronny zespół bólowo-korzeniowy jako przyczyna asymetrii. Odruchowe na ból zmiany krzywizn kręgosłupa, zgięciowe ustawienie kończyny dolnej oraz niedowłady mięśni stawów biodrowych mogą wywoływać asymetryczne ustawienie miednicy. Trudno jest rozdzielić opisane powyżej mechanizmy łączące asymetrię miednicy i dyskopatię lędźwiowego odcinka kręgosłupa. Według autorów pracy o wspólnym występowaniu mechanizmów świadczą znalezione związki łączące odległość z kierunkiem skoliozy lędźwiowego odcinka kręgosłupa, stroną zespołu korzeniowego i omówionymi dalej zmianami w stawach krzyżowo-biodrowych. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono dodatni związek z nasilonymi zmianami o charakterze osteoartrozy stawów krzyżowo-biodrowych. Wydaje się to naturalne, ponieważ stawy krzyżowo-biodrowe przenoszą siłę ciężkości z kręgosłupa na miednicę i kończyny dolne. Wszelkie nieprawidłowości budowy lub ustawienia miednicy i – co za tym idzie – stawów krzyżowo-biodrowych mogą być przyczyną ich nadmiernego obciążenia. Nie stwierdzono różnic w nasileniu procesu osteoartrozy tych stawów po stronie lewej i prawej. Być może jest za to odpowiedzialna zastosowana w badaniu ocena jakościowa, a nie ilościowa zmian zwyrodnieniowych lub ograniczona liczba badanych.

 
    Twórcy metod terapeutycznych (m.in. dr Paul Ackermann - Szwecja) określił, iż w wyniku przeciążeń, upadków, uderzeń lub niewłaściwego obciążania jedna z kości biodrowych może zmienić swoje położenie względem kości krzyżowej. W następstwie cała miednica ulega stopniowej dystrofii z pozornym skróceniem jednej z kończyn. Mimo, że osoba stoi na równym podłożu i obie nogi są równomierne obciążone, to jedna głowa kości udowej może znajdować się niżej.

Często widzimy tą zmianę po ubraniach – dłuższa nogawka u spodni, krzywo ułożona spódnica, krzywo ułożony pasek w spodniach.

 
    Początkowo nie odczuwa się żadnych dolegliwości. Dopiero, gdy tworzą się wtórne zmiany kompensacyjne mogą rozpocząć się (często lekceważone) pierwsze symptomy bólowe.  

    Jeżeli jakieś zaburzenie nie będzie leczone, wówczas kręgosłup będzie reagował dalej, gdzie odcinek lędźwiowy dopasowuje się do skrzywionej miednicy poprzez skoliozę, na ogół zwróconą wypukłością w stronę "dłuższej nogi". Po tej stronie napinają się torebki stawowe, pojawiają się napięcia mięśni i więzadeł, dochodzi do" wypychania się" krążka międzykręgowego, Tam gdzie wypukłość jest największa, powstają zaburzenia wewnątrz i wokół kanału kręgowego.

    Pojawiające się w następstwie bóle kręgosłupa występują w około 80% wypadków po stronie "dłuższej nogi". W dotkniętym przemieszczeniami segmencie ruchowym stopniowo pojawiają się uwarunkowane wegetatywnie zmiany, takie jak zaburzenia krążenia i zaburzenia tkankowe. Wtedy wystarczy tylko małe podrażnienie, by został przekroczony próg bólu, a ukryta blokada dała o sobie znać.

     Nieprawidłowe położenie poszczególnych części szkieletu względem siebie może prowadzić do stanów patologicznych. Prawidłowa pozycja miednicy jest warunkiem niezakłóconego przebiegu funkcji biologicznych w ciele człowieka. Ponieważ ukośnie ustawiona miednica powoduje wadliwe ułożenie całego kręgosłupa, aż do podstawy czaszki. Możemy stwierdzić, iż leczenie odcinka szyjnego kręgosłupa niejednokrotnie dopiero wtedy przynosi spodziewane efekty, gdy najpierw przywróci się prawidłową pozycje miednicy.

     Większość dolegliwości, których przyczyna tkwi w zaburzeniach funkcjonalnych miednicy, szczególnie kręgosłupa, są dolegliwości typu odwracalnego. Oznacza to, że można je wyleczyć.

 Specjalistyczny Gabinet Leczenia Kręgosłupa